ทัศนคติของปู่ย่าตายายและบิดามารดาที่มีต่อกันในการอบรมเลี้ยงดูเด็กและผลที่มีต่อพฤติกรรมบางประการของเด็ก

Item

ชื่อเรื่อง

ทัศนคติของปู่ย่าตายายและบิดามารดาที่มีต่อกันในการอบรมเลี้ยงดูเด็กและผลที่มีต่อพฤติกรรมบางประการของเด็ก

ชื่อเรื่องอื่น/ชื่อเรื่องเทียบเคียง

Intergeneration Conflicts Regarding Child-rearing Practices and Its Effect on Certain Behavior of Children

ผู้สร้าง/เจ้าของผลงาน

จรรจา สุวรรณทัต
วิลาสลักษณ์ สีดลรัศมี
ลัดดาวัลย์ เกษมเนตร
สุภาพร ลอยด์

หัวเรื่อง

ครอบครัว--แง่จิตวิทยา
การดูแลเด็ก

คำอธิบายรายละเอียดของเอกสาร

ครอบครัวเป็นสถาบันที่สําคัญที่สุดในการอบรมบ่มนิสัย สร้างบุคลิกภาพ และมีผลกระทบ ต่อพัฒนาการทุก ๆ ด้านของบุคคล ครอบครัวไทยแต่ดั้งเดิมมารดาเป็นผู้มีบทบาทมากที่สุดในการอบรม เลี้ยงดูบุตร เพราะมารดาส่วนมากไม่ได้ออกไปทํางานนอกบ้าน แต่ปัจจุบันความเปลี่ยนแปลงทางสังคม วัฒนธรรม และความก้าวหน้าทางด้านเทคโนโลยีทําให้สตรีมีส่วนในการพัฒนาสังคมมากขึ้น ดังนั้นบิดาจึงต้องเข้ามาทําหน้าที่ร่วมกับมารดาในการเลี้ยงดูบุตร

สรุปเนื้อหา/บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มุ่งหมายที่จะศึกษาความสอดคล้องระหว่างทัศนคติของปู่ย่าตายายกับบิดามารดา ในเรื่องการอบรมเลี้ยงดูเด็กใน 4 ด้านคือ ความเชื่อและปรัชญาในการอบรมเลี้ยงดูเด็ก การตอบสนอง ความต้องการพื้นฐานของเด็ก กระบวนการอบรมเลี้ยงดูเด็กเพื่อให้เข้ากับสังคม และการส่งเสริมพัฒนาการ ของเด็ก รวมทั้งเปรียบเทียบความพร้อมในด้านการเรียน และลักษณะพฤติกรรมทางสังคมของเด็กที่อยู่ในครอบครัวที่มีปริมาณความขัดแย้งในระดับที่แตกต่างกันระหว่างปู่ย่าตายายกับบิดามารดาในเรื่องการอบรม และเปรียบเทียบตัวแปรทั้งสองนี้ของเด็กที่อยู่ในครอบครัวที่ปู่ย่าตายายและบิดามารดามีระดับเลี้ยงดูเด็ก การศึกษาแตกต่างกัน

กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยบุคคลใน 3 ช่วงอายุของครอบครัวขยายที่มีภูมิลําเนาอยู่ในกรุงเทพ- มหานครและจังหวัดใกล้เคียง ซึ่งประกอบด้วยเด็กก่อนวัยเรียนจํานวน 100 คน บิดามารดาของเด็กที่เป็น กลุ่มตัวอย่าง จํานวน 100 คน ปูหรือย่าหรือตาหรือยายของเด็ก จํานวน 100 คน และครูประจําชั้น จํานวน 20 คน โดยใช้แบบสอบถามเพื่อวัดตัวแปรรวมทั้งหมด 3 ชุด คือ แบบสอบถามการอบรมเลี้ยงดูแบบสังเกตวัดลักษณะพฤติกรรมในการเข้าสังคมของเด็ก และแบบวัดความพร้อมในด้านการเรียน

จากการศึกษาพบว่า เมื่อพิจารณารวมทุกด้าน ปู่ย่าตายายและบิดามารดามีทัศนคติทางบวก ในเรื่องการอบรมเลี้ยงดูเด็กสอดคล้องกันอย่างมีนัยสําคัญ แต่เมื่อพิจารณาเฉพาะด้านพบว่าทัศนคติของบุคคลทั้ง 2 ช่วงอายุสอดคล้องกันอย่างมีนัยสําคัญในด้านความเชื่อและปรัชญาในการอบรมเลี้ยงดู และด้าน การส่งเสริมพัฒนาการเด็ก ส่วนในด้านการตอบสนองความต้องการพื้นฐานของเด็ก และด้านกระบวนการ อบรมเลี้ยงดูเด็กให้เข้ากับสังคมนั้น บุคคลทั้ง 2 ช่วงอายุมีทัศนคติสอดคล้องกันแต่ยังไม่ถึงขั้นมีนัยสําคัญ เด็กที่อยู่ในครอบครัวที่มีปริมาณความขัดแย้งระหว่างปู่ย่าตายายกับบิดามารดาในเรื่องการอบรมเลี้ยงดูใน ระดับที่แตกต่างกัน มีความพร้อมในด้านการเรียนและมีลักษณะพฤติกรรมทางสังคมไม่แตกต่างกัน และ พบว่าเด็กที่อยู่ในครอบครัวที่ปู่ย่าตายายและบิดามารดามีระดับการศึกษาแตกต่างกันมีความพร้อมในด้านการเรียนไม่แตกต่างกัน แต่เด็กที่ปู่ย่าตายายและบิดามารดามีระดับการศึกษาแตกต่างกันน้อยมีลักษณะพฤติกรรมทางสังคมดีกว่าเด็กในครอบครัวที่มีระดับการศึกษาแตกต่างกันมาก

ผู้จัดพิมพ์/สำนักพิมพ์

สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ

วัน/เดือน/ปีที่ผลิตเอกสาร

1989

วันที่บันทึกข้อมูล

2025-05-31

สิทธิ์การเข้าถึง

เอกสารนี้ใช้สัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 4.0 ประเทศไทย (CC BY-NC-ND 4.0)

ประเภท

Text

รูปแบบ

pdf

ขนาดหรือจำนวนของเอกสาร

20 หน้า

ต้นฉบับ/แหล่งที่มา

วารสารสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ ปีที่ 21 เล่มที่ 1 มกราคม-มิถุนายน 2532, 1-20
สำนักบรรณสารการพัฒนา สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์

ภาษา

th
en

ขอบเขต

สื่อและเอกสารเผยแพร่

ลิขสิทธิ์

เอกสารนี้เป็นการเข้าถึงแบบเปิด ใช้แบ่งปันและใช้งานภายใต้เงื่อนไขของใบอนุญาตครีเอทีฟคอมมอนส์ได้

เจ้าของลิขสิทธิ์

กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัย และนวัตกรรม

สัญญาอนุญาตในการเข้าถึง

เอกสารนี้ใช้สัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอนส์ 4.0 ประเทศไทย

Media

JNRC_021_001_2532_92-111.pdf